Day 4: Ignoring road rules and entrance fees
15 november 2015 - Ayutthaya, Thailand
15/11/2015
Wakker worden, wakker worden, wakker worden (Jochem Meyer nummertje voor de kenner) is wel van toepassing op deze ochtend. We hebben ruim een half uurtje om ons klaar te maken, de backpack handig te organiseren, te ontbijten en afscheid te nemen van ons allereerste onderkomen.
We eten 'the usual', yellow curry rice, uit m'n hoofd zoiets als kip siam maar dan zonder cashew noten. Tegenover me zie ik dat Almand een koffie heeft besteld, ohja ik drink koffie normaal! Ielk bestel dan ook one black coffee, with a little bit of milk please (borneoboys style klinkt het in mijn hoofd).
We lopen naar Kho San Road voor de laatst keer (daar ga ik op dit moment maar vanuit) en regelen met z'n allen, zes in totaal, een taxi in de vorm van een 4x4. Eigenlijk zijn er vijf zitplaatsen, maar dat past natuurlijk makkelijk inclusief alle bagage. Ik mag gelukkig voorin.
De chauffeur is er weer eentje die het waard is om te vermelden. Een baas in zijn element en vast een begrip onder zijn collega's. Wij hebben ongeveer vijfendertig minuten nodig om bij de bus terminal te komen, maar deze held denk het wel in vijfentwintig te kunnen, of we dan ook extra betalen als we er voor tienen zijn? Natuurlijk! Wederom een spelletje gespeeld met de duivel, waarbij gordels optioneel en overbodig zijn.
Aangekomen krijg ik ineens last van een typisch backpackers diareetje, ik sprint dus vol gas (best lekker om weer eens een keertje hard te lopen) naar het toilet. Daarna maximaal vocht bijwerken, want we zijn allemaal als de de dood voor dehydratie. Dat doe ik overigens voor het eerste deze vakantie d.m.v. mijn drie liter drink systeem in mijn rugzak via een slangetje. Hoe veels te handig en fijn is dat dan?
Onze bus ging mysterieus genoeg niet (of alleen voor locals), dus namen we een klein busje waar we een uurtje in bivakkeerden. Gezellig ritje, met veilig je backpack op schoot. Tijd voor wat lezen in de Bijbel (lees lonely planet).
In Ayutthaya worden we gedropt ergens langs de weg. Oke fijn, en nu? Heel toevallig zit er direct een hostel naast. We lopen toch even naar binnen om de prijs te vragen, want elke backpacker weet dat je in een nieuwe stad gewoon meerdere hostels moet proberen om wat gevoel voor prijs te krijgen. We vinden het niet heel duur, maar wel teveel uit het centrum van de stad.
Na wat hostels en inmiddels een flinke hike met de rugzak op vinden we guesthouse Baan One Love. Voor een prijs van 500 Baht (6,60 euro pppn) slapen we met vier man (nouja de françaises, Sander en ik) erg goedkoop. Schone lakens check. Airco check. Balkon met droogrek voor een eventueel wasje check.
Alban & Yann (beide franse topkoks, tenminste dat willen we graag geloven) nemen het luxere hostel aan de overkant. We gaan met z'n allen de eeuwen oude tempels van Ayutthaya bekijken (overigens eens de hoofdstad van Thailand, honderden jaren geleden). We starten met Wat Ratchaburana en zien een heel verschil met Bangkok, het is er rustiger en uitgestrekter en met meer groen om ons heen en dat komt de sfeer ten goede.
De zon laat zich van zijn beste kant zijn en we krijgen een heus vakantie gevoel. De nood van insmeren valt op door de kleur van Sander zijn hoofd. We besluiten zonnebrand bij het hostel te g
aan halen, want nieuwe kopen is niet een optie voor een backpacker.
Daar besluiten Alban & Yann dat ze gaan chillen en we spreken af samen te dineren rond een uur of acht. Op de kamer aangekomen hebben Sander en ik geen rust in de kont (het is een uur of half vijf) en we willen eigenlijk direct wel weer door om nog wat meer tempels te zien. De Françaises besluiten zonder al te veel tegenzin mee te gaan (je wilt natuurlijk niks missen). We lopen naar Wat Maha That en zien direct dat dit nog een veel groter complex is. Brutaal klimmen we over een muurtje, direct in een groep met een guide er bij. Dat scheelt weer entree.
Sander ontmoet een dorpsgenoot uit Stiphout, wat drie duizend inwoners kent trouwens. Karma moet niet gekker worden. We gaan samen op de foto natuurlijk. Dat doen we met alle Nederlanders die we tegen komen (mits ze vrouwelijk zijn en Facebook waardig). We maken een paar foto's terwijl we een handstand doen in de lengte richting van de bouwwerken. Alle clichés zijn gewenst tijdens onze trip, dat besloten we al in Bangkok. Na een paar minuten gaat het regenen en schuilen we in een mini tempel samen met wat ratten. De stank is ondraaglijk, maar doorweekt raken ook.
We lopen richting de volgende tempel terwijl we ineens iets het water in zien schieten vrij dichtbij. Ik meld hardop dat dat niet iets klein was (met opgewekte stem). Bij nader onderzoek zien we dat een stuk hout vlakbij het water een alligator is. Heftig op een meter of zes afstand. Gelukkig is ook dit exemplaar banger dan wij (de Françaises daar gelaten).
Niet veel later komen er doodleuk drie olifanten voorbij met berijders in passende kledij. Ik pak nog net op tijd mijn camera (mijn telefoon, een s5 van samsung). Nu we het daar toch over hebben, wat een fantastische camera zit daar toch op. Geen camera nodig, nouja ik ga nog wel op zoek naar een zoomlens voor op mijn telefoon (voor een paar Baht).
De muggen gunnen we geen vers bloed en bij gebrek aan anti muggenspray besluiten we terug te gaan naar het Hostel voor een koude douche. Terwijl ik mijn kleding bijeen raap besef ik me dat er onder de douche best een muziekje bij kan, dus neem ik mijn bluetooth speaker mee de douche in. Ik draai de beats van Bram Paul voor een kleine beetje thuis gevoel (aaaaah).
Nadat we zijn opgefrist besluiten we te gaan uit eten te gaan bij hetzelfde tentje als die middag. De wifi is er snel, het bier goedkoop en het voedsel lekker gepeperd. Het smaakt oprecht fantastich, ik bestel iets met kip, groente, rijst en cashewnoten. Het is zo lekker dat we, volledig tegen backpacker gewoonten in, een fooi achterlaten. Best meal yet!
Terug naar het Hostel nemen we bij de 7/11 nog een biertje mee voor op de kamer. Hitjes draaien, wat kletsen, een drankje, er heerst een tranquillo sfeer en we doen even rustig aan. Morgen weer veel te zien dus tijd voor wat brood(rijst)nodige slaap. Bonne nuit.
2 Reacties
-
Irma siebum:15 november 2015weer een geweldig verhaal!! Zal het afdrukken en in map doen zodat, oma, beppe en thea het ook kunnen lezen.Love You. Mamsk.
-
Alex postma:23 november 2015Heerlijke verhalen, genieten
![20151113_160640[1]](https://s3.amazonaws.com/aws.reislogger.nl/danielpostma/foto/1997475-s.jpg)